“Son”

Dün Harbiye Muhsin Ertuğrul Şehir Tiyatrosunda “Son” adlı oyunu izledik. Özgür Kaymak’ın yazıp yönettiği oyun referandum öncesi bol miktarda mesajlar içeren bir oyundu.

Oyunun konusu;

Tüm bilgi dijital ortama aktarılmış, insanlar tek tek damgalanıp sınıflarına göre bölgelere yerleştirilmiş ve hafızalarını silen bedava yemeklerin etkisiyle her şeyi unutmaya başlamışlardır. Değiştirilmemiş gerçeklerin yazılı olduğu tek şey, tüm diğer belgelerle birlikte yok edilen işaretli kağıtlardır. Karşılayıcı ve onunla yolu kesişenler şimdi hem kendi unutturulmuş geçmişlerine sahip çıkmak hem de gerçekleri kendilerinden sonrakilere aktarabilmek için bu kağıtların peşindedir.

Oyun tam 2 saat sürdü ve 2 saat boyunca nefeslerimizi tutarak izledik.Konuyu ilk okuduğumda bu bilim kurgu türünü nasıl sahneye koyacakları hakkında kafamda tonla soru vardı ama gerçekten harika bir sahne tasarımı ve görsellik vardı. Dekorlar muhteşemdi. Yalnız tek kötü yanı, oyunun değil o da izleyicinin, fazlaca yaşlı teyzelerden oluşmasıydı ki teyzelerim güne gelmiş de komşularıyla dedikodu yapıyor gibi sürekli konuşup durmalarıydı. Oyundan hiç bir şey anlamadılar, “Ne anlatıyor bu çocuk burada” cümleleriyle oyun boyunca müşerref olduk.

Tabi en çok beğendiğim de Aslı Şahin’in kumaştan perdeler üzerinde akrobatik hareketlerle canlandırdığı karakterdi. İnsan onu izlerken büyüleniyor. 

Çok fazla devam edebileceğini sanmıyorum bu oyunun, özellikle de bu dönemde. O yüzden bir an evvel gidip görmekte fayda var. Bu enfes oyunu kaçırmamalısınız.

 

saremy hakkında

Feminist, kedisever, kitapsever, spor yapmayı sever, baştan aşağı klişe sever
Bu yazı Sinema Tiyatro kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

“Son” için 2 cevap

Yorum Yapın