Özgecan Aslan Anısına…

 

 images

Rengarenkti eskiden Dünya

Biz insanoğlu,zamanın dönen çarkları arasında

Her geçen gün biraz daha kirlettik Dünya’yı

Önce en güzel renk olan çocuk gülüşünden başladık

Sonra minnet duygusunu karaladık

Vefayı,dostluğu,sevgiyi, aşkı öldürdük

Ama yetmedi bize

Öldüremediğimiz duygu o kadar güçlüydü ki

Gencecik insanların gözlerinde yanıyordu alev alev

Çok uğraştık,savaştık,yaktık,yıktık

Ne kadar yok ettiğimizi sansak da

Umut hep fırlayıverdi bir yerlerden

Yokedilmesi en zor duygu

İnsanoğlunu ayakta tutan

Belki devam etmesini sağlayan

En güçlü duygu ; Umut

Sonra bir can duyduk ki, vahşice öldürülmüş

Umudun rengi soldu o an

Onun güzel yüzünde, ölümünün verdiği vahşette

Binlerce kadının rengi soldu, umudu soldu

Özgecan sen gözlerini kaparken

Dünya rengini kaybetti…

indir

saremy hakkında

Feminist, kedisever, kitapsever, spor yapmayı sever, baştan aşağı klişe sever
Bu yazı Şiirsel kategorisine gönderilmiş ve , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Özgecan Aslan Anısına… için 4 cevap

Yorum Yapın