Kayıp Benlik…

         images (4)

         Kendimi hiçbir yere,  hiçbir fikre ya da birine ait hissetmiyorum. Öylesine ortada kalmış gibiyim. Beni nereye koysan sanki eğreti duruyor, yakışmıyorum. Sonu gelmeyen arayışım ne zaman son bulacak bilmiyorum. Bazen çırpındıkça daha da derine battığım bir bataklıkta hissediyorum kendimi. Hiçbir şey yetmiyor bana. Normal bir hayat sürdürmek anlamsız geliyor, dünyaya değer katan bir şeyler yapmak gerek diyorum ama hiçbir şeye yeteneği olmayan ortalama zeka ve düzeyde olan ben bunu yapamam. Elimdekilerle yetinmek zorundayken ne göklere sığıyorum ne yerlere. Bazen çok mutluyum bazen çok mutsuz,  bazen eğlenceli,  bazen sıkıcı, ama aslında neşe de keder de teğet geçiyor bana. 

images (5)

Ben her yerde bir şey arıyorum. Ne aradığımı bilmiyorum belki hayatıma anlam katan bir şey, ne olabilir ki? Ne kadar düşünsem de bulamıyorum yalnız içimde bir türlü memnun olmayan sürekli bekleyen bir şey var. Bekliyorum bir gün gelecek umut ediyorum, bu bir insan da olabilir, bir hayal de, belki de bir mucize… Hep inandım mucizelere, çünkü hep inananların onları görebileceğini düşünürüm.

images

Benliğimin kayıp parçası, seni ne zaman, nerede ve nasıl kaybettim bilmiyorum. Ama seni bulmadan bana huzur yok biliyorum belki yıllarca sürecek bir arayışın başındayım ama aramaya başlamak bile ulaşmak konusunda yüksek bir umut değil midir?

images (6)

 Özgürlük aslında acı veren bir tutsaklık, fikrine tutsak oluyor insan ve her tutsaklıkta mutlaka bir umut vardır, umudum tükenmeden, nefesim henüz yeterken, mucizelere inancımı kaybetmemişken, her ne cisimde olursan ol, gel… 

saremy hakkında

Feminist, kedisever, kitapsever, spor yapmayı sever, baştan aşağı klişe sever
Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Kayıp Benlik… için 2 cevap

  1. Ilknur Odabaş der ki:

    Artık çocuk vakti gelmiştir 😉

Yorum Yapın