İçimizdeki Öfke

              Hayatımda hiçbir zaman ırkçı biri olmadım.  Öyle milliyetçi falan da değilim. “ Bir Türk Dünyaya bedeldir” gibi sözlere de hiç prim vermem. İçinde her türlü kötülüğü barındıran bir kişi sadece Türk diye nasıl dünyaya bedel olabilir? Saçmalık …

imagesCAYC9IDP

            İnsana değer katan şeylerin ırkı, milliyeti, dili ya da dini olmadığını düşünürüm. Kişiyi değerli kılan dünya görüşü, insan sevgisi, kişiliği, karakteri, çalışması ve davranışlarıdır bence. Ülkemin insanının düşman olduğu o malum milletlere de düşmanlığım yoktur benim ancak içlerinde kötü olanlara düşman olabilirim ben. Bir de siyasetçilerine, politikacılarına… Gözlerini güç ve iktidar hırsı bürümüş, başkalarına nasıl zarar vereceklerini düşünmeden ülkeleri karışıklığa ve savaşlara sürüklemelerini anlamam. Zaten dünyada anlayamadığım ve asla da anlayamayacağım o kadar çok şey var ki…

          Televizyonu açıyorum haberlerde cinayetler, masum kurbanlar, vahşet, töre,  gazeteleri açıyorum aynı şeyler orda da var. Facebook tan arkadaşlarım siyasi görüşleri nedeniyle tartışıyor, Twitterda  herkes birbirine öfke kusuyor, sanki ülke de 7/24 herkes herkesle kavga ediyor.

         Aileler çocuklarıyla, çocuklar birbirleriyle, üniversite öğrencileri herkesle, karı kocalar , erkekler ve kadınlar, işverenler işçileriyle, hayvan sevenler sevmeyenlerle vs.vs. uzar gider bu liste böyle… Ne oluyor yahu? Nedir paylaşamadığınız? Nedir bu kin, öfke, düşmanlık, nasıl bu hale geldik biz? Neden sevgi ve kardeşlik yerine öfke ve düşmanlığı tercih eder olduk?

imagesCA5UHSY5

         Ben politikaya inanmam feministim dememe bakmayın( zaten sayılmaz siyasi bir şey değil sonuçta) – izm’le biten ideolojik görüşlerin hiçbirisine inanmıyorum. Ben sadece sevgiye inanıyorum.

       Lise de Sosyoloji dersinde ( Bu konu da uzmanlığım yok okuldan hatırladıklarım kadarıyla) “ Toplumlar da iyileştirme bütünden parçaya doğru mu, parçadan bütüne doğru mu yapılır” diye bir tartışma konumuz olmuştu. O günde bugünde aynı görüşü savunuyorum.  Toplumu oluşturan parça yani insan kötüyse eğer hiçbir sistemle o toplumu düzeltemezsiniz, ancak en kötü sistemle yönetilseniz dahi parçanız iyiyse sisteminiz de iyidir.

imagesCA5BUHX0

          O yüzden önce insana yatırım yapmak gerektiğini düşünüyorum. Kendi ailemize, yetiştirdiğimiz çocuklara, ulaşabildiğimiz insanlara… Sevgiyi ne kadar çok insana dağıtırsak o kadar büyür. Ama bunu yapabilmemiz için de önce kendi içimizdeki şiddeti çözmemiz gerek. İşe kendimizden başlamamız gerek, evet zor hem de çok ama imkansız değil… En öfkeli anlarımıza durup bir dakika o  öfkenin bize nelere mal olabileceğini ya da o durumun daha iyi yönetilip yönetilmeyeceğini düşünsek yeter sanırım.

         Bazen umudumu kaybedecek gibi hissettiğim zamanlar oluyor, o zamanlarda güneşe bakıyorum( beni mutlu ediyor enerji depoluyorum) ya da yeni doğan bir bebeğe, ışıldayan şehre, gülümseyen bir yüze , yeni açmış bir çiçeğe. Sonra diyorum ki kendime “Dünya pes etmek için çok fazla güzel”…

 

saremy hakkında

Feminist, kedisever, kitapsever, spor yapmayı sever, baştan aşağı klişe sever
Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

İçimizdeki Öfke için 7 cevap

Yorum Yapın