Depresif Günler

       imagesTUW6MGWW

       Boğazımda bir yumru var sanki, her an böğüre böğüre ağlayabilirim. İşin garip tarafı bir nedeni yok. Kış depresyonu bu belli ki. Ve son dönemde üst üste gelen şeyler. Gökyüzünün karanlığı yüreğime çöküyor, kapkara bulutlar ve soğuk hava ruhumu üşütüyor. Ben aslında her daim bir Pollyanna’yımdır. Kış depresyonumda hiç bu kadar sürmezdi. Sanki bu sefer daha bir ağır geçiyor. Her şeye ve herkese öfkeliyim. Sürekli bir gerginlik içerisindeyim. Bütün bir gün amelelik yapmışım gibi yorgunluktan ölüyorum bedenim birden 70 yaşına girdi sanki.

images

          Fiziksel olarak da inanılmaz elektrik yüklüyüm bunun kaynağı ne bilmiyorum. Ayaklı trafo gibiyim. Dokunduğum her şeyi ve herkesi çarpıyorum resmen kıvılcımlar çıkıyor yani, oğlum bile kendini sevdirmiyor artık bana tüylerini okşarken çarptığım için canını yakıyorum.

images5B8RA32W

        İçimde büyüyen bu garip mutsuzluğu çözemedim henüz. Her geçen gün azalacağına artıyor. Oysaki mutsuz olmam için hiç bir neden yok. Gayet iyi bir evliliğim , işim var. Ama bir yerde bunlar bana yetmiyor sanırım. Ben 7/24 hayal kuran hayatta karşılaştığı tüm güçlüklerle kurduğu hayaller sayesinde başeden biriyim. Hayalimin gerçek olup olmaması değil önemli olan o hayali kurarken mutlu olmam.

images8IXVM4EN

        Eskiden önümde uçsuz bucaksız bir hayat olduğunu ve yaşayabileceğim pek çok şey olduğunu düşünürdüm. Şimdiyse evliyim. Evliliğimden bir şikayetim yok hayır, ama öyle gerçekçi ve mantıkçı bir kocam var ki. Ne zaman hayal kurmaya kalksam gerçekleri pat diye yüzüme vuruyor, kendimi aptal gibi hissediyorum. Zorluklar yaşadığımızda hayaller kurarak kendimi teselli etmeye ve başa çıkmaya çalışırken o bana sürekli mantık çerçevesinde gerçekten olabilecekleri söylüyor. Tanrım ben hiç bir zaman böyle biri olmadım. Kocama desem ” Benim gerçeklerle yüzleşmeye değil, hayallerle avutulmaya ihtiyacım var” anlar mı ki?

untitled

        İçimdeki boşluk büyüyor. Amaçsız bir hayat yaşıyorum her gün aynı rutini tekrarlıyorum. Hayalsiz,umutsuz, sıradan bomboş bir Dünya. Yok hayır, bu ben değilim. Biliyorum, bu beni tüketecek olan şey. Korkuyorum…

saremy hakkında

Feminist, kedisever, kitapsever, spor yapmayı sever, baştan aşağı klişe sever
Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş ve , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Depresif Günler için 4 cevap

Yorum Yapın