2017

Bir 2016 yazısı yazmak istedim klasik, klişe belki…
Ancak şu an hiç içimden gelmiyor
Tüm kötü olayları 2016 ile geride bırakmak isterken 2017 felaketle başladı. Yeni yıl korkunç bir karanlıkla başladı. Nasıl geldik bu hale? Bir insan, bir insanı nasıl öldürebilir? Hangi sebep haklı kılar bu hareketi?
Gözlerimi kapamak, kötü olan hiç bir şeyi görmemek, duymamak istiyorum. Ben kaldıramıyorum galiba. Artık sadece haber başlıklarını, o da gazetelerden okuyorum. İçeriğe bakamıyorum. Kalbim acıyor…


Ölüm, ne zaman geleceği belli olmayan son….
Neden bu kadar korkuyorsun ölmekten diyorlar,

neden bu kadar korkuyorsun yaşlanmaktan…

Pişman olarak ölmekten korkuyorum belki,

yaşayamadan yaşlanmaktan…

Güvenli bir hayat için nelerden vazgeçiyoruz? Korkularımız bize nelere mal oluyor? Kaç tane hayat heba oluyor? 
Çocukluk düşlerim geliyor aklıma, öylesine efsane, öylesine fantastik… Gerçek hayatın zavallılığına erişmeden önce bedenim olmasa da ruhum özgürdü. Ama şimdi tüm insanlığa dayatılan hayatı yaşıyorum. 

Halbuki benim en büyük düşüm özgürlük. Dünyayı gezmek, çok uzaklara gitmek, hiç bir dayatma, kısıtlama olmadan. 

Özgürlük bedeli çok ağır bir yük.

Karşılığında tüm hayatını isteyen…


Bu sene size tavsiyem bu, yani benim yapamadığım şey… Kendinizden vazgeçmeyin,başkaları için yaşamayın.

Bir daha gelmeyeceğiz dünyaya. Sadece tek şansımız var.

Hayallerinizin peşinden gidin.
Pişman olmadan ölüme hazır olmak için
Çok geç kalmadan…

saremy hakkında

Feminist, kedisever, kitapsever, spor yapmayı sever, baştan aşağı klişe sever
Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Yorum Yapın